คุณน้าที่รักช่วยแต่งให้ในนามสามแฝด

ลองมาอ่านกันดู

แม่น่ะซึ้ง

แต่เจ้าแฝดนี่ซี...

เพราะพวกเขาไม่ได้แต่งเอง

ก็คงไม่ซึ้งถึงก้นบึ้งหัวใจอย่างแม่หรอก

เหนื่อยมั้ยจ้ะแม่จ๋า เลี้ยงลูกมาสิบกว่าปี
เติบใหญ่ถึงวันนี้ แม่คนดีแม่เหนื่อยมั้ย
แม่ไม่เคยบอกกล่าว เล่าเรื่องราวให้ใครใคร
รู้ถึงความหมองไหม้ เหนื่อยกายใจแทบขาดรอน
 
ต้องเลี้ยงเราแฝดสาม ทุกทุกยามต้องเหนื่อยอ่อน
ไม่มีเวลานอน พักผ่อนกายให้พอเพียง
คงเพราะมีสองมือ อีกหนึ่งคือต้องใช้เสียง
ให้เราเดินพร้อมเพรียง ทั้งคอยเลี่ยงสิ่งไม่ดี
 
รู้ว่าแม่เหนื่อยมาก ต้องลำบากอยู่ทุกวี่
นับวันยิ่งทวี เหนื่อยทุกที่ที่มีเรา
ขอโทษถ้าทำผิด ขอให้คิดถึงความเยาว์
อีกทั้งคือความเขลา ที่เราทำไม่ยั้งคิด
 
ขอแม่จงอภัย ในวันใดที่ทำผิด
เมตตาอีกสักนิด ด้วยดวงจิตความผูกพัน
วันนี้หรือวันไหน ในดวงใจของเรานั้น
มีแม่เคียงข้างกัน ทุกทุกวันไม่ผันแปร
 
ขอเอ่ยคำว่ารัก อีกสักครั้งในวันแม่
ขอบคุณที่ดูแล ไม่มีแม่ไม่มีเรา
นับต่อจากนี้ไป จะไม่ให้แม่อายเขา
หน้าที่ของพวกเรา ไม่ต้องกล่าวย้ำทุกวัน
 
เข้านอนแต่หัวค่ำ พร้อมกันทำตามความฝัน
ตื่นเช้าพร้อมเพรียงกัน เพื่อให้ทันเวลาเรียน
ขยันท่องตำรา ทุกวิชาที่อ่านเขียน
หลีกหนีคำว่าเกรียน สิ่งผิดเพี้ยนจะไม่ทำ
 
ขอเพียงแม่เชื่อใจ อ่านต่อไปอย่าเพิ่งขำ
จะพร้อมใจกันทำ  ในทุกคำที่บอกมา
ไม่ให้แม่เหนื่อยใจ  จะไม่ให้แม่ต้องล้า
คืนวันคืนเวลา        ที่แม่จ๋าต้องเสียไป
 
พักผ่อนเถอะนะแม่  เราดูแลตัวเองได้
ขอเพียงกำลังใจ     จากหัวใจแม่เท่านั้น
ขอเวลาเพียงนิด   เมื่อชีวิตไปถึงฝั่ง
สามใจสามกำลัง   รวมพลังให้แม่...เอย..