ต้องเรียนรู้
ที่จะช่วยเหลือตัวเองให้มากขึ้นนะเด็กๆเอ๊ยยยยยย 
ได้รับอีเมล์จากเพื่อนเก่าสมัยเรียน
เป็นเมล์ที่เคยอ่านมาแล้ว
แต่เมื่ออ่านอีกที ก็ยังชอบ
อยากเอามาลงไว้เผื่อใครยังไม่เคยผ่านตา
ฉันเดินชนคนแปลกหน้า ฉันเอ่ยขอโทษไม่ตั้งใจ
เขากลับตอบ "ขออภัย ผมเองไม่ทันเห็นคุณ"
เราต่างสุภาพ ถ้อยทีถ้อยอาศัยแสดงน้ำใจ
แม้ไม่รู้จักกัน
แต่ที่บ้านเย็นวันนั้น ฉันทำอาหารอยู่ในครัว
ลูกสาวตัวน้อยแอบมายืนข้างหลัง
ไม่ทันระวังฉันหันกลับมาชนเธอล้มลง
"อย่ามายืนเกะกะ" ฉันดุใส่
ลูกสาวเดินจากไป หัวใจเธอปวดร้าว
คืนนั้นฉันได้ยินเสียงกระซิบจากเบื้องลึกของหัวใจ
กับคนแปลกหน้าเจ้าสุภาพได้
กับลูกรักชิดใกล้ ทำไมทำได้ลงคอ
ดูที่พื้นครัวสิดอกไม้หลากสีที่ลูกอุตส่าห์เก็บมา
หวังให้เจ้าแปลกใจตกเกลื่อนอยู่ทั่วไป
น้ำตาเธอใหล เหตุใดไม่แลเห็น
ฉันเพิ่งรู้ตัว เลยค่อยๆ ย่องเข้าไปนั่งคุกเข่าข้างเตียงลูก
"ตื่นเถิดคนดีดอกไม้นี่ลูกเก็บมาให้แม่หรือ"
ลูกตอบ "ใช่ค่ะ หนูเห็นดอกไม้บาน สวยงามเหมือนคุณแม่
รู้ว่าคุณแม่ต้องชอบโดยเฉพาะดอกสีน้ำเงิน"
ฉันตื้นตันใจนัก "ลูกรัก แม่ขอโทษจริงๆ ที่เอ็ดหนู"
"แม่จ๋า ไม่เป็นไรหรอกค่ะ หนูรักแม่" "
แม่ก็รักลูก แม่ชอบดอกไม้ของหนูมาก โดยเฉพาะสีน้ำเงินจ้ะ"
หากเราตายจากไปในวันพรุ่งนี้
อีกไม่กี่วันนายจ้างก็หาคนใหม่มาทำแทนได้
แต่ครอบครัวที่อยู่ข้างหลังอาจโศกเศร้าไปชั่วชีวิต
ลองคิดดูว่าคุ้มไหม
หากเราจะทุ่มเทตัวเองให้กับงานมากกว่าครอบครัว
รู้ไหม
คำว่า FAMILY
ย่อมาจาก
FATHER
AND
MOTHER
I
LOVE
YOU
ให้เวลากับพ่อ-แม่ของคุณมากขึ้น
ยามท่านแก่ตัวลง
รู้จักแบ่งเวลาให้กับงานและคนที่บ้าน
ให้สมดุลกัน
หากมีใครมาบอกให้จัดความสำคัญเสียใหม่
จงย้อนถามกลับไปว่า
ครอบครัวสำคัญน้อยกว่าหรือไร?
ขอบคุณภาพประกอบจากอินเตอร์เน็ตค่ะ
คุณน้าที่รักช่วยแต่งให้ในนามสามแฝด
ลองมาอ่านกันดู
แม่น่ะซึ้ง
แต่เจ้าแฝดนี่ซี...
เพราะพวกเขาไม่ได้แต่งเอง
ก็คงไม่ซึ้งถึงก้นบึ้งหัวใจอย่างแม่หรอก 
เหนื่อยมั้ยจ้ะแม่จ๋า เลี้ยงลูกมาสิบกว่าปี
เติบใหญ่ถึงวันนี้ แม่คนดีแม่เหนื่อยมั้ย
แม่ไม่เคยบอกกล่าว เล่าเรื่องราวให้ใครใคร
รู้ถึงความหมองไหม้ เหนื่อยกายใจแทบขาดรอน
ต้องเลี้ยงเราแฝดสาม ทุกทุกยามต้องเหนื่อยอ่อน
ไม่มีเวลานอน พักผ่อนกายให้พอเพียง
คงเพราะมีสองมือ อีกหนึ่งคือต้องใช้เสียง
ให้เราเดินพร้อมเพรียง ทั้งคอยเลี่ยงสิ่งไม่ดี
รู้ว่าแม่เหนื่อยมาก ต้องลำบากอยู่ทุกวี่
นับวันยิ่งทวี เหนื่อยทุกที่ที่มีเรา
ขอโทษถ้าทำผิด ขอให้คิดถึงความเยาว์
อีกทั้งคือความเขลา ที่เราทำไม่ยั้งคิด
ขอแม่จงอภัย ในวันใดที่ทำผิด
เมตตาอีกสักนิด ด้วยดวงจิตความผูกพัน
วันนี้หรือวันไหน ในดวงใจของเรานั้น
มีแม่เคียงข้างกัน ทุกทุกวันไม่ผันแปร
ขอเอ่ยคำว่ารัก อีกสักครั้งในวันแม่
ขอบคุณที่ดูแล ไม่มีแม่ไม่มีเรา
นับต่อจากนี้ไป จะไม่ให้แม่อายเขา
หน้าที่ของพวกเรา ไม่ต้องกล่าวย้ำทุกวัน
เข้านอนแต่หัวค่ำ พร้อมกันทำตามความฝัน
ตื่นเช้าพร้อมเพรียงกัน เพื่อให้ทันเวลาเรียน
ขยันท่องตำรา ทุกวิชาที่อ่านเขียน
หลีกหนีคำว่าเกรียน สิ่งผิดเพี้ยนจะไม่ทำ
ขอเพียงแม่เชื่อใจ อ่านต่อไปอย่าเพิ่งขำ
จะพร้อมใจกันทำ ในทุกคำที่บอกมา
ไม่ให้แม่เหนื่อยใจ จะไม่ให้แม่ต้องล้า
คืนวันคืนเวลา ที่แม่จ๋าต้องเสียไป
พักผ่อนเถอะนะแม่ เราดูแลตัวเองได้
ขอเพียงกำลังใจ จากหัวใจแม่เท่านั้น
ขอเวลาเพียงนิด เมื่อชีวิตไปถึงฝั่ง
สามใจสามกำลัง รวมพลังให้แม่...เอย..
ได้รับ e-mail ภาพรถสำหรับคนรักหมามา
เลยเอามาทำเป็น slideshow เพื่อดูได้ง่ายขึ้น
(...อยากมีรถแบบนี้สักคันจังค่ะ)
